Een stad gebouwd op druiven Winterbox '14

In Winterbox '14
Volg de verhalen
facebooktwitterlinkedininstagram

Vanaf het vliegveld van Barcelona arriveren we, na een rit van vijf uur, in het zeer pittoreske Laguardia. Het rustige stadje telt slechts 1.500 inwoners en wordt gezien als de hoofdstad van de wijnstreek Rioja Alavesa. In deze stad draait werkelijk alles om wijn. De omgeving van wijngaarden in combinatie met het aanzicht van het compleet ommuurde stadje geeft ons het gevoel in de Middeleeuwen te zijn beland.

De stad, die in een eeuwige siësta lijkt te zijn gedompeld, was in de 12e eeuw een strategische post ter verdediging van het koninkrijk Navarra. Die strijd zijn ze niet ongeschonden doorgekomen; een groot deel van Laguardia werd verwoest. De bijzondere nalatenschap van deze oorlog ligt nog steeds onder de grond. De inwoners groeven diep onder de stad schuilkelders waar ze hun bezittingen en grote voorraden voedsel opsloegen. Dit enorme tunnelnetwerk biedt tegenwoordig onderdak aan een groot deel van de wijnvoorraad uit de regio.

This slideshow requires JavaScript.

Zure decennia

Tijdens de Spaanse Burgeroorlog in de jaren ’30 van de vorige eeuw, kreeg Laguardia er weer flink van langs. Net als overigens het overgrote deel van de rest van Spanje, lag het stadje volledig in puin. De wijngaarden werden verwaarloosd en wijnhuizen waren verwoest. Van enige wederopbouw was lange tijd geen sprake. Later zorgde de Tweede Wereldoorlog ervoor dat de gehele Europese export van Spaanse wijn stil kwam te liggen. Aan deze donkere decennia kwam langzamerhand een einde toen de internationale wijnwereld de Sherry en Rioja wijnen ontdekte. Toen in 1975 dictator Franco overleed en de ingevoerde democratie meer economische vrijheid voor de wijnmakers creëerde, bloeide Laguardia eindelijk weer op. Laguardia is inmiddels beschermd cultuurbezit. Met trots draagt de stad nu weer het predicaat ‘Ciudad del vino de Rioja’.

Gehaktballen in tl-licht

Terwijl we wat ronddolen door de historische straatjes krijgen we allebei trek. Op een lege maag vaart niemand wel, daarom besluiten we om het populaire restaurant Dona Blanca binnen te lopen. Onder ‘sfeervolle’ tl-verlichting serveert een Spaanse dame ons gehaktballetjes in truffelsaus en een flinke lende van het Iberico speenvarken uit de houtoven. Of het typische streekgerechten zijn weten we niet, maar lekker is het wel! De serveerster blijkt vol te zitten met historische anekdotes over haar geboortedorp. Zo was het in de 17e eeuw verboden om met paard en wagen door de straten te rijden, omdat de trillingen van slechte invloed zouden zijn op de kwaliteit van de wijnen die onder de grond lagen opgeslagen. We horen haar verhalen aandachtig aan en bestellen nog een laatste biertje voordat we koers zetten naar de wijnboer waar we de nacht zullen doorbrengen.

Lees meer over ons concept of bestel hier direct jouw WineTellersBox van dit seizoen!
(Bestellen van de WinterBox ’14 kan tm zondag 14 december)

Reageer